Vanmorgen gaan we naar het Maison des Vautoures (het Huis van de Gieren), 20 km van onze camping af in de Gorges de la Jonte. Het is een klein, maar informatief museum met informatiepanelen, nagemaakte gieren, een video en twee platforms met telescopen om gieren te bekijken tegen de hoog gelegen rotswanden. Van de vale gier zijn er op dit moment 991 broedparen, een gigantisch succes na de herintroductie van enkele tientallen gieren in de jaren tachtig. Gieren zijn aaseters, daarom leggen boeren kadavers van gestorven vee in de natuur voor de gieren. Ik las net dat dit sinds enkele jaren geleden in Spanje verboden is vanwege de gekke koeienziekte. Behalve de vale gier komt in dit gebied de monnikskapgier, lammergier en aasgier voor, maar in veel kleinere aantallen. Een verklaring daarvoor is dat in de volgorde van aas eten de vale gier bovenaan staat; deze peuzelt namelijk aan de spieren en andere wekere delen van het kadaver, terwijl de andere giersoorten botten, huid en pezen eten en de aasgieren de restjes. Ongelooflijk hoe ingenieus de magen van de gieren sappen afscheiden om allerlei bacteriën te doden van niet meer zo frisse kadavers, waar andere dieren en mensen ziek van zouden worden en sterven. Gieren volgen elkaar als er een kadaver ontdekt is; dat verklaart waarom er meteen grote aantallen gieren op een kadaver afkomen.
Op het platform kijken we naar gieren die in de holen van de rotsen zitten, waar ze waarschijnlijk hun nest hebben. Ze zitten ver weg, maar ik kan er toch een paar vastleggen.
 |
| Deze foto is met 900 mm genomen en niet gecropt. |
 |
Een deel van de rotspartijen waar de gieren zitten.
Op de linker rots, rechtsboven zat de gier op de vorige foto. |
 |
Dal van de Jonte
|
 |
| Opgezette vale gier in het museum |
Na een lunchpauze bij een picknicktafel rijden we een rondje door verschillende gorges: de la Jonte, du Tarn, de la Durbuis, de la Trevezel. Prachtige landschappen met halverwege het dorpje Cantobre dat hoog op rotsen gebouwd is. Waarom, vraag je je af.
