maandag 1 juni 2026

Cevennen 1 juni 2026

Als Joke brood haalt bij de receptie, wordt ze door een campinggast gewezen op grote roofvogels in de lucht. Ze roept mij er snel bij. De zeker zes roofvogels blijken vale gieren. Ze zweven heel erg hoog, maar het schouwspel is prachtig. Wat een begin van onze vakantieweek hier.



Na het ontbijt en de koffie maken we ons klaar voor een fietsronde over de Causses en via de Gorge de la Jonte weer terug. Komoot geeft aan dat er 870 hoogtemeters in 54 kilometer zijn, we nemen dus voor de zekerheid de opladers maar mee. Achteraf blijkt dat onnodig. Vanuit Meyrueis klimmen we eerst een paar honderd meter, waarna we door een prachtig en verlaten landschap redelijk vlak verder fietsen. We fietsen door een dorpje en een boerengehucht, maar verder is er geen teken van leven. Wel af en toe van de vogels en dat levert me een fraaie eersteling op: de grauwe gors. Een impressie van dit eerste deel van de fietstocht:

Zicht op Meyrueis

Op de Causse

Op de Causse

Veyreau

Veyreau

Veyreau

Veyreau

Veyreau

Veyreau

Hoeve

Opslagkelder

Opslagkelder

Hoeve

Grauwe gors

Grauwe gors

Grauwe gors

Buizerd

Boerenzwaluwen

Boerenzwaluw

Huismus voert haar jongen (rechts naast de zwarte kabel)

Muurhagedis

Hondskruid


We dalen steil (gemiddeld 10 %) af naar Peyreleau aan de Jonte. Het dorpje ligt mooi tegen de rotsen aan gekleefd. We pauzeren hier. Een zwarte roodstaart zit in ons zicht op een antenne. Vale gieren zweven hoog boven het dorp, bijzonder hoe ze soms met twee boven of naast elkaar zweven. 

In de afdaling

In de afdaling

In de afdaling

Zicht op Peyreleau

Peyreleau

Peyreleau


Zwarte roodstaart

Vale gier

Vale gier

Vale gieren

Een crop van de foto erboven

We fietsen verder langs de Jonte. We genieten van het adembenemende landschap met aan weerszijden van de Jonte massieve rotspartijen. 






We staan nog zeker vier keer stil om vale gieren te bekijken en te fotograferen. Door de warmte is het haast ondoenlijk ze scherp te krijgen; de warmtetrillingen gooien roet in het eten. Desalniettemin is het een prachtige belevenis de gieren over en voor de rotsen te zien zweven. We zien zelfs een drietal even gaan zitten hoog op een rots. Deze week gaan we nog naar het gierenobservatorium aan de Jonte. Wellicht kunnen we de gieren daar van nog dichterbij zien en dan hoop ik ook op lammergieren. Hieronder nog een flinke serie van de vale gieren.