woensdag 18 november 2026

Groene Delta 18 november 2026

Het weer knapt vandaag na 12 uur behoorlijk op, dus Peter en ik aarzelen niet om nog even op pad te gaan. De roodkeelduiker wordt nog steeds waargenomen, ook vandaag, dus we beproeven nogmaals ons geluk bij Markelo. Tevergeefs. Wij zien deze zeldzaamheid voor Twente niet en ook Everard die we ontmoeten heeft dat geluk niet aan zijn zijde. We gaan daarom maar eens naar de Groene Delta, waar meestal wel wat te zien is. Dat geldt ook voor vandaag, en de prachtige smienten (fluiteenden) trekken de meeste aandacht. Wilde eenden zijn ook prachtig van kleur. Een witborstige aalscholver zit parmantig aan de kant van de Doorbraak, wintertalingen en krakeenden vliegen op, een torenvalk jaagt op een prooi. We zien een vogel met een nogal vreemde vliegbeweging in de top van een boom plaatsnemen. We kunnen hem niet goed plaatsen, maar thuis, met hulp van Obsidentify, blijkt het een grote lijster te zijn. De groep vliegenzwammen vormen een kleurrijk toetje. 


Smient, man

Smient, vrouw en man

Smient, man

Smient, man

Wilde eend 

Wilde eend

Aalscholver

aalscholver

Aalscholver (in zwart-wit)

Wintertalingen

Krakeenden

Torenvalk

Torenvalk

Grote lijster

Vliegenzwammen

vrijdag 13 november 2026

Notenkraker en zwarte zwanen 13 november 2026

Vrijdag de 13e kan soms ook een geluksdag worden! Na de vergeefse poging van afgelopen maandag hebben Peter en ik vandaag het geluk de notenkraker wel te zien en ook te kunnen fotograferen. Daar lijkt het echter in eerste instantie niet op. We gaan op weg naar de Sallandse Heuvelrug eerst kijken naar een plas waar de in het binnenland ook vrij zeldzame roodkeelduiker gezien is. Wij zien daar alleen wat futen en generieke eenden en besluiten niet langer te talmen en naar de Sallandse Heuvelrug te gaan. Wat blijkt: twee mannen hebben de notenkraker al gezien, waarna deze dwaalgast is weggevlogen. Het zal toch niet.....? Na anderhalf tot twee uur wachten, een beetje rondlopen en kletsen met erg aardige andere vogelliefhebbers, worden we opeens getriggerd door een dame die languit op de buik ligt met haar camera voor zich. Samen met nog zo'n vijftien mannen en vrouwen spoeden wij ons ook naar de plek. Wat een mooie ervaring is het om deze prachtige kraaiachtige notenkraker te kunnen observeren en fotograferen. Hij is absoluut niet schuw; in zijn vaderland zal hij de mens niet veel tegenkomen en dus niet als vijand beschouwen waarschijnlijk. 

Eind oktober waren er al meer dan 250 van deze voor Nederland uiterst zeldzame vogel gezien, vooral in Noord-oost Nederland. De kraaiachtige - hij maakt ook een krassend geluid - heeft een grote snavel, een bruin verenkleed met witte spikkels en een zwart-witte staart. De notenkrakers die nu in Nederland zijn gearriveerd, komen waarschijnlijk uit Siberië, misschien uit Finland. Als de Siberische sparren weinig zaden laten vallen in een bepaald jaar vliegen de notenkrakers uit voedselgebrek naar het westen. De soort die nu in ons land is, is de zogenoemde dunsnavelnotenkraker.  Een Midden-Europese ondersoort die ook in landen ten zuiden van ons voorkomt en daar ook broedt, is de diksnavelnotenkraker. Die variant is in ons land wellicht nog zeldzamer.

Op weg naar huis rijden we nog even via Zuna, waar we de verwachte zwarte zwanen zien foerageren. Ze zijn behoorlijk dicht te benaderen. Ondertussen lopen ooievaars in het veld en vliegen hordes kolganzen over of landen in de graslanden. Van grote afstand kijkt een buizerd toe. Je snapt dat we een mooie ochtend hebben gehad. 

Eerst maar eens een ode aan de notenkraker. Die is wel 10 foto's en een filmpje waard toch?

Dunsnavelnotenkraker














Zwarte zwanen






Bijvangst

Ooievaar

Kolganzen in silhouet

Kolganzen

Buizerd


dinsdag 10 november 2026

Wandeling Tankenberg - Roderveld 10 november 2026

Vandaag lopen Rob, René en ik een wandeling die uit de hoge hoed van Rob komt. Het wordt een soort braintester voor Rob, want de Garmin met de route erop is niet aan de praat te krijgen. Een klein slippertje daargelaten slaagt hij met glans voor deze test en tovert ons een mistige, maar zeer fraaie wandeling voor. De weersomstandigheden zijn uitermate kalm, de damp wordt allengs wel wat minder, maar lost niet helemaal op. Herfstkleuren zijn dan ook niet in staat zich in hun volle glorie te presenteren, maar de dampige atmosfeer heeft haar eigen betovering. Vanaf de Tankenberg lopen we naar het Roderveld, passeren een voormalige kleifabriek waar in de buurt gedolven klei werd verwerkt tot bleekaarde voor het raffineren en zuiveren van spijs- en minerale oliën (bron:  Canon van Nederland). We drinken onze meegebrachte koffie bij een monument ter ere van de voormalige stoomtramlijn tussen Denekamp en  Oldenzaal en keren via de Paasberg terug naar de parkeerplaats bij de Tankenberg. Op dat laatste stuk staan we een tijdje te kijken naar enorme zwermen spreeuwen die een dans opvoeren en vervolgens massaal weer plaats nemen in de bomen of op een weide. Fascinerend. 














maandag 9 november 2026

Dakhorst - Dwergaalscholver 9 oktober 2026

Gisteren is de notenkraker weer door verschillende mensen gemeld. Ik zag zeker 25 waarnemingen en dan zijn er nog meer mensen die niet melden. Een beetje murw word je ook wel van alle foto's op instagram en facebook. Ook vanmorgen was er weer een melding. Peter en ik hebben lang de boot afgehouden vanwege de aantallen vogelaars en fotografen die op zeldzaamheden afkomen, maar verteerd door jaloezie 😉 besluiten we het er toch maar eens op te wagen. Maar ja, je voelt hem aankomen: de vogel was vanaf 11.30 gevlogen en wij zien hem niet meer. We spreken een erg aardige vogelfotograaf die gisteren ook geweest is, Joop Smit uit Raalte. Na anderhalf uur wachten houden we het voor gezien. We gaan kijken of de dwergaalscholver nog wel op 'zijn plek' zit bij de Dakhorst. Deze in Nederland zeer zeldzamen dwaalgast vertoeft al een tijdje in Twente, van de Wolbeslanden tot de Groene Delta en nu bij de Dakhorst. Vanmorgen zag ik daar ook een melding van. Zeker tien fotografen staan al te kijken bij het bruggetje over de waterbuffer, maar ze turen niet naar de dwergaalscholver. Deze blijkt aan de andere kant te zitten, waar de heren en een enkele dame al geweest zijn. Deze kleine aalscholver zit daar op een lage tak, erg ver weg en tegen het licht in. Later zien we hem zwemmen en duiken, maar zo mogelijk nog verder weg.Geen omstandigheden voor een goede foto, maar als bewijsfoto plaats ik er toch twee. De gewone aalscholvers zitten mooier in het licht en op ons rondje om de plas komen we nog wat andere soorten tegen. Vooral de fuut in winterkleed maakt indruk

De dwergaalscholver is een stuk kleiner dan de gewone aalscholver, daar past hij qua formaat wel twee keer in. Ook zijn snavel is kleiner en de nek korter. Hij houdt zich normaal op in Azië, Midden-, Oost - en Zuid-Europa en in landen als Kazachstan, Turkmenistan. Hij is zeer zeldzaam in ons land, maar wordt de laatste jaren iets vaker gezien.  Op dit moment zijn er op twee plekken waarnemingen gemeld, en onze regio is dus een van die plekken.

Dwergaalscholver

Dwergaalscholver

Dwergaalscholver

Gewone aalscholvers

Fuut

Fuut

Slobeenden


Smient

Wilde eenden

Vink

Roodborst

Blauwe reiger

Knobbelzwaan