Vanmiddag probeer ik met de macrolens wat insecten te fotograferen. Van de ruim honderd foto's waren de meeste onscherp, dus dat vergt nog enige oefening.
Joke en ik maken een fietstocht richting Ypelo en van daar naar het oppassen in Borne. Het is na de extreme hitte heerlijk fietsweer en we genieten van het fraaie Twentse landschap. Via een fietspad langs de Regge bereiken we het verste punt. Aan dit fietspad is een mooie pauzeplek verstopt in het kruidige gras waar wat vlinders ronddartelen. Verderop zien we twee jonge buizerds, een op een paal, de ander in het weiland. Als ze opvliegen, gaan ze gezamenlijk op een boomtak zitten. Vrij ver weg voor echt mooie foto's, maar ik vond het een leuk schouwspel.
Na het bezoek aan HBN 10 houd ik eerst maar eens een middagdutje, het slaaptekort begint zich namelijk al een beetje te wreken. Na de lekkere pastamaaltijd die door Peter bereid is gaan we naar de bijzondere openbare vogelkijkhut De Kiekkaaste. Het is de enige buitendijkse hut in Nederland en geeft zicht op de kwelders van de Dollard. Via een niet al te breed vlonderpad van enkele honderden meters lang en dwars door het hoge riet bereik je de hut. Bij hoog water kan het vlonderpad overstroomd raken. De hut is op een magistraal mooie plek neergezet, maar wij vinden het echt een plek voor een telescoop; vogels zitten veraf, dat merk ik opnieuw nu ik hier voor de derde keer (vorig jaar twee keer) kom. Desalniettemin is het genieten van de landschappelijke pracht en van de vogels die we wel zien. Bijzonder leuk is het observeren van het voeren van de jonge boerenzwaluwen. Op het vlonderpad fotografeer ik nog een mooie jonge rietzanger.
Maar voor we de Kiekkaaste bereiken, rijden we over de smalle weggetjes door de al eerder genoemde graanschuur. Wat een einders, denken we allebei terwijl we ons proberen voor te stellen hoe de graanvelden in bijvoorbeeld Oekraine eruit zullen zien. Overal zien we gele kwikstaarten en ja hoor ook weer kiekendieven. Dit keer is een bruine kiekendief aan het jagen, Peter 'vangt' ook nog een grauwe kiekendief die boven een haas cirkelt. Ik ontkom niet aan een uitgebreide ode aan de bruine kiek.
Daarmee is een eind gekomen aan twee bijzonder fraaie dagen in het bijkans oneindige landschap bij de Dollard. Dit moeten we volgend jaar maar weer doen, vinden we allebei.
Gele kwikstaart
Bruine kiekendief
De omgeving
De Kiekkaaste, zicht vanuit de hut en vogels in de omgeving
Wat de aanleiding was voor het driedaags bezoek van Peter en mij aan de Dollard: de huur van en een verblijf in de fotohut 10 van Han Bouwmeester - voor insiders bekend als HBN 10 - in de Breebaartpolder aan de Dollard. Het is vermoedelijk de meest gehuurde en daarom al bijtijds volgeplande fotohut van Bouwmeester. Toch is het ons, al in het najaar 2025, gelukt een dag de hut te boeken, mede vanwege meer randvoorwaarden voor het huren van de hut (je kunt bijvoorbeeld maximaal twee keer de hut huren; de agenda werd voor iedereen tegelijk opengezet). De hut is befaamd om de positie: half ingegraven, waardoor je maar iets boven het wateroppervlak fotografeert; met wat geluk zie je veel mooie watervogels als kluten en zwarte ruiters. Je snapt dat we met grote verwachtingen naar deze dag hebben uitgezien. We zetten de wekker om 03.45 om bij zonsopkomst alles in de hut voorbereid te hebben. De rit ernaartoe is al een spektakel vanwege de mistflarden en de roodachtige horizon. Binnen wordt het enthousiasme iets minder, omdat de nevel steeds dikker wordt en vrij hardnekkig is, zeker tot ongeveer 9.30 uur. Het geeft ook wel weer een bijzonder sfeertje. De wereld heeft dan wel minder contrast en is minder kleurrijk, maar we gaan er het beste van maken. We kijken ook verbaasd naar het aantal waargenomen soorten die de laatste dagen genoteerd zijn in het dagboekje, soms maar vier of vijf. Wij komen tot 20 soorten, niet in grote aantallen, maar we zijn er wel blij mee. Persoonlijk vind ik de groenpootruiter een prachtige verschijning en de waterral is bijzonder omdat je hem in de vrije natuur nooit zo openlijk kunt observeren. Om 11.00 uur houden we het voor gezien; er verschijnen alleen nog kokmeeuwen en erg comfortabel zitten we er ook niet bij. We besluiten om later op de dag niet meer terug te gaan, maar nog na het avondeten even van de omgeving te gaan genieten.
De geplaatste foto's staan in chronologische volgorde. Op het filmpje zie je een aantal soorten van de ochtend. De gimbal stond helaas niet helemaal horizontaal en ik had helaas geen mogelijkheid de horizon recht te trekken. De graspieper en de putter op de laatste foto's zijn nog vanuit de openbare hut waar we op de terugweg naar de vakantiewoning nog even kijken.
Onnodig misschien te zeggen dat we ondanks de nevel een prachtige ochtend hadden in de fotohut. Hulde voor Bouwmeester en het Landschap die deze hut hebben mogelijk gemaakt.