Al zeker twee dagen komen er van de reigersoort kwak meerdere meldingen en steeds vanaf dezelfde plek. Vorige week vrijdag was ik daar al voor zwarte ooievaars. Moet ik ernaartoe om de kwak te kunnen fotograferen? Aan de ene kant staat me tegen wat in de vogelaarswereld twitchen heet, aan de andere kant is de locatie niet verder dan wat ik vaker rijd om te vogelen. Het is bovendien ook wel een unieke kans een keer een (in dit geval juveniele) kwak te zien. Na wat twijfel besluit ik zaterdag avond het er toch op te wagen en Joke gaat graag mee. Bij te grote drukte kunnen we alsnog doorrijden. De drukte valt mee, zes tot maximaal acht mensen tegelijk zijn bij het vogelscherm aanwezig, een aantal van hen kom ik vaker tegen. Het zijn allemaal aardige vogelaars en fotografen en we geven elkaar de ruimte. De juveniele kwak is vandaag helemaal vrij te zien geweest, vanavond zit hij echter steeds verscholen tussen de takken van een omgevallen boom. Gelukkig heeft hij een mooi gekleurd oog en mijn camera pikt dit oog er vrij makkelijk uit tussen de takken. Hulde aan de moderne techniek. Een enkele keer gebruik ik de handmatige scherpstelling, wat ook prima gaat. Het is geen bijzonder fraaie vogel om te zien, maar voor mij heeft de kwak wel een mysterieuze uitstraling, ongeveer als de waterral en de roerdomp. Dat wordt uiteraard versterkt doordat je deze vogels zo moeilijk live kunt zien. Er zijn ook slechts 60-65 (2025) broedparen in Nederland. Een deel ervan trekt in de winter weg. De kwak is een typische waadvogel die zijn prooi als een harpoen verschalkt.
In het veld lopen ook weer de zwarte ooievaars, meestal doortrekkers in Nederland. In totaal tel ik er zes. De adulte zwarte ooievaars hebben rode poten en een rode snavel, de juveniele grijsgroene poten en snavel. Ze broeden vaak in heuvelachtig terrein met moerassen en poelen in de buurt. Ze hebben het hier nu naar de zin, omdat er zo weinig water in het ven staat; het eten is nu voor het oprapen zolang het duurt. Voor de kwak zou dat juist weleens ongunstig kunnen uitpakken. Het plasje waar hij steeds zit heeft zeer weinig water, kan haast geen zuurstof en dus ook geen vis meer bevatten, zou je denken. Ik heb wel het geluk dat ik hem betrap op het vangen en eten van een visje. Prachtig!
Af en toe heb ik ook oog voor andere vogels. Ook de witte ooievaars tonen hun pracht. Een sperwer komt razendsnel overvliegen, kieviten lopen in het veld of vliegen op en bij een kleine plas op 100 meter zit een watersnip en een witgat. Op de takken van de boom bij de kwak strijken een juveniele rietgors en roodborsttapuit neer. Met die foto's begin ik maar, daarna hommages aan de kwak en aan de zwarte ooievaar. Van de kwak heb ik een uitgebreide serie waarin hij een visje eet.
 |
| Roodborsttapuit |
 |
| Rietgors |
 |
| Watersnip met witgatje ervoor |
 |
| Kieviten en een enkele spreeuw |
KWAK
ZWARTE OOIEVAAR
WITTE OOIEVAAR
