Uiteraard wil Peter ook graag de kraanvogels zien en dus vertrekken we vanmorgen om 9.00 uur om ze samen te zoeken. Het is vrijwel droog, maar het gaat onderweg steeds harder regenen. Gelukkig keren we niet om, want later wordt het droog en is het licht acceptabel. Als we in het grensgebied aankomen, komt ons een auto met een Nederlands kenteken tegemoet. Ondertussen zie ik een behoorlijke groep kraanvogels plotseling opvliegen, een beetje verscholen achter bomen. Ook de inzittenden van de andere auto stoppen. Het blijken Corrie en Alex te zijn die ook nog even willen genieten van het schouwspel van de kranen. We wisselen kort wat uit en betuigen onze spijt dat we de kraanvogels nu kwijt zijn. Peter en ik rijden verder een ronde door het uitgestrekte gebied. We zien vier reeën bij een bosrand staan. In en uit de bomen langs de weg vliegen zangvogeltjes heen en weer. Onze aandacht is echter gericht op de bouw- en graslanden. Helaas zien we niets en drinken dan maar even een kop koffie in een typisch Duitse schuilhut; wat hebben onze buren dat goed voor elkaar. Na de koffie rijden we nog een keer over dezelfde weg waar we eerder kraanvogels zagen. En gelukkig, op dezelfde plek waar Joke en ik ze zaterdag zagen, zien we nu een groep van veertien kraanvogels. De jongere vogels letten nergens op, maar in de groep is altijd wel een volwassen vogel waakzaam. Het is weer een fraai schouwspel en tevreden rijden we naar huis.
 |
| Het veld met de kraanvogels (Foto met Ricoh, 40 mm) |
