Twee weken geleden zijn we getriggerd door een recensie over een tentoonstelling in het EICAS-museum in Deventer. Waar? In het EICAS-museum......Nooit van gehoord. Maar het blijkt zeer de moeite waard. Het museum biedt aandacht aan kunst vanaf de jaren 60, met de NUL-beweging als uitgangspunt, een beweging die zich verzette tegen de klassieke kunst, je zou ook kunnen zeggen dat het anti-kunst betreft. Klassieke materialen als verf en klei werden ingewisseld voor industriële materialen of gebruiksvoorwerpen. In het museum zijn op dit moment vier tentoonstellingen te zien, die alle vier de moeite waard zijn. De overzichtstentoonstelling van Stef Kreymborg maakte de meeste indruk. Zij is geboeid door regelmatige onregelmatigheden in de natuur of in het culturele landschap en werkt veel met textiel, papier of met natuurlijke materialen. Helaas kan ik afbeeldingen van haar werken niet plaatsen vanwege copyright. Ook het gebouw van het museum maakt indruk; het is als gymnasium gebouwd in een redelijk sobere maar duidelijke stijl en ligt dichtbij de Lebuiniskerk. Het dak is belegd met platen waarop een abstractie van de plattegrond van Deventer is afgebeeld. Door het sombere weer kan ik er geen mooie foto van maken. In het museum hangt een afbeelding van een deel van het dak. De op een na laatste foto is de kluisdeur uit het voormalige bankgebouw waar nu een mooie design meubelzaak in gevestigd is, Carlos genaamd. De laatste foto is genomen in de kluis.
