Mijn fotogalerie: februari 2026

Het stralende weer nodigt echt uit om even te gaan vogelen vanmiddag. Ik ga een ronde om de Genseler vijvers maken, met de hoop op een mooie foto van de grote zaagbek en dan het liefst van het vrouwtje. Ook hoop ik koperwieken te zien. Peter heeft ze afgelopen weekend weer getroffen in een boom waarin ze vorig jaar ook al de bolletjes van de klimop zaten op te vreten. Ik loop eerst een rondje om de zuidelijke vijver, waar de zaagbekken vaak zitten. Die tref ik helaas niet. Wel zie ik leven bij de klimop-boom. Eerst zie ik alleen merels, maar even later ook een paar koperwieken. Ook een flinke ekster landt in deze boom. Een houtduif kijkt toe.

Merel

Koperwiek

Ekster

Houtduif

Ik vervolg mijn ronde, maar kan helaas de zaagbek niet vinden. Bij de beek kijk ik even of de ijsvogel thuis is. Die geeft echter niet thuis. Dan maar een rondje om de noordelijke vijver. Ik hoop de zaagbekken bij het eilandje te vinden. Daar zie ik echter alleen wat meerkoeten, maar met het mooie licht op het water is deze vogel ook zeker een foto waard. Een roodborstje dartelt wat tussen de takken en aan het eind van mijn ronde neem ik nog maar weer eens de mooie kuifeenden mee.

Meerkoet

Roodborst

Kuifeenden

Wat te doen? Ik besluit de ronde om de zuidelijke vijver nogmaals te lopen; het kan immers verkeren. Halverwege zie ik een eend overvliegen en ik maak me sterk dat dit een zaagbek is. Ik haast me naar de plek waar deze geland moet zijn. En warempel, ik zie het vrouwtje dat echter meteen onderduikt. Er is geen ontkomen aan, ze is een prooi voor mijn camera als ze weer boven water komt. Prachtig hoe de veren van de natte kuif nog overeind staan. Poeh, wat ben ik blij met deze foto's, vooral de tweede. Als ik even later wat te dichtbij kom, vliegt ze weg. Ook een zwemmende aalscholver kiest het luchtruim, een spectaculair gezicht.

Grote zaagbek, vrouw

Aalscholver

Als ik verder loop hoor en zie ik staartmezen landen in een boom en meteen verder trekken. Met de grootste moeite kan ik er een vastleggen.

Staartmees

Ik besluit nog even bij de beek te kijken of ik de ijsvogel kan vinden. Warempel, bingo! Halverwege zit zij (het is een vrouwtje) op een tak en schiet op het wateroppervlak en weer terug. Ik wacht wel een half uur om te zien of het tafereel zich herhaalt, maar dat gebeurt niet. Zittend op de tak is de ijsvogel echter ook mooi. Tijdens het wachten schiet ik wat foto's van mezen en een huismus die op een pot voer aan een boom afkomen; ook een wilde eend boven de beek ontsnapt aan de anonimiteit.

Na 7,5 km wandelen, en met doorgestoken handen fiets ik tevreden terug naar huis.