Peter en ik willen de laatste mogelijkheid aangrijpen om het baltsgebied van de korhoenders op de Sallandse Heuvelrug in te trekken; in verband met het naderende balts- en broedseizoen is het gebied vanaf 1 februari verboden terrein. Als we om 8.30 vertrekken is het miezerig weer en onderweg regent het toch echt. We besluiten door te rijden, want op buienradar lijkt het regengebied vrij snel weer weg te trekken. Maar dat blijkt een misrekening. Op de heuvelrug regent het nog steeds en het is erg dampig en grijs. Buienradar wijst nu uit dat er steeds nieuwe regenclusters optreden. Dan maar terug naar huis, want dit heeft geen zin. Onderweg wordt het echter bij Almelo ongeveer droog.......Laten we dan toch maar even naar de Oelemars gaan. We treffen daar een vaste aardige bezoeker aan die vertelt zeven dagen per week, twee maal daags in de vogelkijkhut te zijn. De vogels kennen hem al; hij laat een filmpje zien dat een roodborst zaadjes uit zijn hand eet. Op het moment dat we binnenkomen filmt hij net een buizerd op de hoge stok. Die kunnen we nog net meepikken. Ook een zwarte kraai gaat later op die stok zitten. Op de grote plas zitten vele eenden in de verte op een ondiepe rand, we menen smienten te horen fluiten (fluiteenden is hun andere naam), onderscheiden kunnen we ze niet. Op de slikken voor de hut laten zich gelukkig af en toe watersnippen zien. We tellen in totaal zes van deze prachtige vogels. We nemen onze tijd en met ruim tweehonderd watersnippen op beeld en koude voeten komen we thuis. Een selectie hieronder.
