Kristalbad 16 januari 2026

Vanmorgen ga ik met Marco Hansté naar het Kristalbad. Gisteren hadden we nog even contact of het weer helder genoeg zou zijn. Nou, dat is het wel degelijk vandaag, een prachtige gloed kleurt vaak het water. Voor Marco is het de eerste keer bij het Kristalbad en ondanks de vrij generieke (water)vogels geniet Marco als een kind in een snoepwinkel. We maken een rondje om het Kristalbad en ik wijs hem de meest voorkomende biotopen. Ondertussen leggen we waar mogelijk de vogels vast. Het is een gezellige ochtend die we afsluiten met een kop koffie bij de auto. De foto's in chronologische volgorde laten een dwarsdoorsnede zien van wat wij vandaag hebben kunnen vastleggen. 

Wintertaling, vrouw

Dodaars

Meerkoet

Wintertalingen, man

Bergeenden

Krakeend

Wintertaling, man

Ekster

Houtduif

Krakeend, maakte een zieke indruk

Aalscholver

Kuifeenden

Bergeend

Grauwe ganzen

Wintertaling, man

Engbertdijksvenen 16 januari 2026

Peter en ik gaan vanmorgen eens kijken of er wat te doen is in het gebied rondom Vriezenveen. We starten bij de zandafgraving aan de Oosterweilanden, maar hoeven niet eens de auto uit: niks te beleven, noch op het water, noch op de naastgelegen weilanden. Via de Paterswal rijden we naar de Rauwbloksweg waar grote machines bezig zijn de suikerbieten te oogsten. Ik waan me op de kasseien van Parijs-Roubaix. Een buizerd vliegt voorbij en laat zich vastleggen. De gehoopte fraters zien we twee keer als groep wegvliegen, echter buiten het bereik van onze camera's. In de verte doemt een witte Mokka op. Dat kan niemand anders zijn dan Everard. Ja hoor, ook hij beproeft hier (vergeefs) zijn geluk; hij is vooral op zoek naar een blauwe kiekendief en kleine plus wilde zwanen. Van alle drie geen spoor. We praten wat bij en even later komt Hans de Groot de vogelpraatgroep versterken. Het is heel gezellig, maar om wille van de beperkte tijd besluiten we terug te rijden en ons geluk te beproeven bij de Engbertdijksvenen. Het is met recht een beproeving; het is oorverdovend stil, geen vogel te bekennen. Helemaal aan het eind horen we toch waterpiepers en even later zien we er twee op behoorlijke afstand foerageren. Obsidentify geeft echter voor 100% aan dat het graspiepers zijn. Ik sla verschillende bronnen erop na en moet bekennen dat ze eerder graspiepers lijken: iets gekleurde poten en snavel, sterker gestreepte rug.  Maar de app Merlin hoorde waterpiepers en inmiddels ken ik dat geluid ook. Mijn conclusie: waterpiepers.  In de verte, zeker op 300 meter, zie ik met de verrekijker een klapekster zitten. Ik maak wat bewijsfoto's. Thuis valt het me nog mee hoe herkenbaar de klapekster is, zeker vliegend. Je merkt, ik ben in dit seizoen eerder tevreden dan normaal 😏. 

Buizerd

Buizerd

Buizerd

Twee waterpiepers

Twee waterpiepers

Waterpieper

Waterpieper

Klapekster, foto niet gecropt, genomen met 900 mm (ongeveer 300 meter)

Klapekster, sterk gecropt

Klapekster, sterk gecropt

EICAS 15 januari 2025

Twee weken geleden zijn we getriggerd door een recensie over een tentoonstelling in het EICAS-museum in Deventer. Waar? In het EICAS-museum......Nooit van gehoord. Maar het blijkt zeer de moeite waard. Het museum biedt aandacht aan kunst vanaf de jaren 60, met de NUL-beweging als uitgangspunt, een beweging die zich verzette tegen de klassieke kunst, je zou ook kunnen zeggen dat het anti-kunst betreft. Klassieke materialen als verf en klei werden ingewisseld voor industriële materialen of gebruiksvoorwerpen. In het museum zijn op dit moment vier tentoonstellingen te zien, die alle vier de moeite waard zijn. De overzichtstentoonstelling van Stef Kreymborg maakte de meeste indruk. Zij is geboeid door regelmatige onregelmatigheden in de natuur of in het culturele landschap en werkt veel met textiel, papier of met natuurlijke materialen. Helaas kan ik afbeeldingen van haar werken niet plaatsen vanwege copyright. Ook het gebouw van het museum maakt indruk; het is als gymnasium gebouwd in een redelijk sobere maar duidelijke stijl en ligt dichtbij de Lebuiniskerk. Het dak is belegd met platen waarop een abstractie van de plattegrond van Deventer is afgebeeld. Door het sombere weer kan ik er geen mooie foto van maken. In het museum hangt een afbeelding van een deel van het dak. De op een na laatste foto is de kluisdeur uit het voormalige bankgebouw waar nu een mooie design meubelzaak in gevestigd is, Carlos genaamd. De laatste foto is genomen in de kluis. 

Raaf 14 januari 2025

Peter en ik gaan op deze mooie zonnige dag naar de Sallandse Heuvelrug. De toeristenweg is nog afgesloten vanwege opdooi, dus we parkeren bij het Buitencentrum aan het begin van deze weg. Dat betekent 4 km (heen) lopen naar de plek waar we korhoenders hopen te zien. De wandeling is prachtig, maar het vogelresultaat is schamel, bijna nul. Waar ik twee weken geleden in kort tijdsbestek de klapekster, korhoenders en kramsvogels zag, zien we nu alleen op afstand een klapekster en een zwarte specht  vliegen. We zijn wat bevreemd door het lage aantal vogels. Zijn ze door de kou zuidelijker getrokken? We lopen na een bakje zelf meegenomen koffie terug en kunnen als troostprijs een raaf vastleggen die schreeuwend van ons wegvliegt. Met de raaf gaat het gelukkig weer wat beter in Nederland, hun aantallen en de broedgevallen nemen toe. Uit onderzoek is bekend dat raven wolven volgen. Raven kunnen zelf de prooien niet openen en ze profiteren van het aas als de wolven van de prooien gevreten hebben. Raven en wolven schijnen ook samen te werken. Raven schijnen wolven te roepen als ze een verzwakte prooi zien. Als dank mogen raven dan van het aas smikkelen. 

Ook bij het Wierdense veld zien we geen bijzondere vogels. Dan maar naar huis, toch tevreden over de mooie wandeling van 8,5 km. 

Vogels anders 12 januari 2025

Vanmorgen heb ik een aantal vogelfoto's uit het archief een alternatieve bewerking gegeven. Doel is om het karakter/de kenmerken van de vogels nog wat nadrukkelijker naar voren te laten komen en ook om een poging te doen het beeld als geheel aansprekender te maken.

Genseler vijvers 11 januari 2026

Beiden gehinderd door enig fysiek malheur, maar gezegend met een ongebroken psyche, trekken Peter en ik er toch even op uit. We houden het bij een rondje om de Genseler vijvers waar Peter gisteren drie ijsvogels en mooie staartmezen zag. De staartmezen zijn weggevlogen, de ijsvogel zien we aan komen vliegen en neerstrijken op een tak in het riet. Ongelukkigerwijs staat mijn ISO verkeerd (op 50) dus de foto blijkt vrijwel geheel donker. Dankzij DXO kan ik er nog iets van maken. De naaste buurman van de vijvers heeft wat vet op een boomstam gesmeerd. De pimpelmees en de boomkruiper maken er graag gebruik van. Op ons rondje komen we verder de algemene watervogels tegen, die zich mooi laten zien in het (bijna te) heldere zonlicht. Vooral de knobbelzwanen zijn druk bezig zich zo mooi mogelijk te maken. Een roodborstje op het ijs lijkt om zijn moeder te roepen. IJsklontjes aan rietstengels zorgen voor een abstract schouwspel.

IJsvogel

Pimpelmees en boomkruiper

Boomkruiper

Pimpelmees

Kuifeend

Kuifeenden

Kokmeeuw

Aalscholver

Parkgans

Knobbelzwaan

Knobbelzwaan

Knobbelzwaan

Roodborst op het ijs