Mijn fotogalerie

donderdag 26 februari 2026

Steenrietweg en Kristalbad 26 februari 2026

De laatste tijd verschijnen er regelmatig foto's op social media van een zeldzame dwerggors in de wilgen of andere bomen aan de Steenrietweg. Uiteraard hopen Peter en ik dat vogeltje ook te zien, net als nog andere vogelaars vandaag met ons. We zien veel gorzen, maar alle rietgorzen op welke de dwerggors veel lijkt. Obsidentify is echter onverbiddelijk; er staat geen dwerggors op mijn sd-kaartje. Maar niet getreurd, want rietgorzen zijn prachtige vogeltjes. Ook een enkele keep laat zich zien en een ekster poseert bijzonder fraai op een uitgedroogde zonnebloem. Een springende haas krijg ik nog net op de foto. Een hommage aan de rietgors.

Rietgors

Keep (enorm gecropt)

Ekster

Haas

Omgeving Steenrietweg

Vervolgens fietsen we naar het Kristalbad. We storen ons aan enkele hondenbezitters die hun honden los laten lopen. We besluiten om maar geen conflict op te zoeken. We fietsen door naar de zuidkant, waar vooral veel wintertalingen op het water drijven. Een eenzame kievit staat in het tegenlicht terwijl een buizerd overvliegt met zijn poten in een dreigende stand. Uiteraard zijn dodaarsjes aanwezig en het gekwetter van pimpelmezen is onontkoombaar. Niet heel speciaal allemaal, maar toch weer mooi.

Wintertaling

Kievit

Buizerd

Dodaars

Pimpelmees

Omgeving Kristalbad

maandag 23 februari 2026

Kraanvogels 23 februari 2026

Uiteraard wil Peter ook graag de kraanvogels zien en dus vertrekken we vanmorgen om 9.00 uur om ze samen te zoeken. Het is vrijwel droog, maar het gaat onderweg steeds harder regenen. Gelukkig keren we niet om, want later wordt het droog en is het licht acceptabel. Als we in het grensgebied aankomen, komt ons een auto met een Nederlands kenteken tegemoet. Ondertussen zie ik een behoorlijke groep kraanvogels plotseling opvliegen, een beetje verscholen achter bomen. Ook de inzittenden van de andere auto stoppen. Het blijken Corrie en Alex te zijn die ook nog even willen genieten van het schouwspel van de kranen. We wisselen kort wat uit en betuigen onze spijt dat we de kraanvogels nu kwijt zijn. Peter en ik rijden verder een ronde door het uitgestrekte gebied. We zien vier reeën bij een bosrand staan. In en uit de bomen langs de weg vliegen zangvogeltjes heen en weer. Onze aandacht is echter gericht op de bouw- en graslanden. Helaas zien we niets en drinken dan maar even een kop koffie in een typisch Duitse schuilhut; wat hebben onze buren dat goed voor elkaar. Na de koffie rijden we nog een keer over dezelfde weg waar we eerder kraanvogels zagen. En gelukkig, op dezelfde plek waar Joke en ik ze zaterdag zagen, zien we nu een groep van veertien kraanvogels. De jongere vogels letten nergens op, maar in de groep is altijd wel een volwassen vogel waakzaam. Het is weer een fraai schouwspel en tevreden rijden we naar huis.

Het veld met de kraanvogels (Foto met Ricoh, 40 mm)

zondag 22 februari 2026

Wandeling Hooidijk - Springendal 21 februari 2026

Nadat de we de kraanvogels hebben uitgezwaaid, rijden we naar de parkeerplaats bij de brandtoren aan de Hooidijk. Uiteraard hebben we als goede Hollanders eerst getankt met de iets goedkopere Duitse benzine. In de tankshop worden talloze sloffen sigaretten en shag over de toonbank geschoven. De gezichten van de kopers staan op zonnig onder het motto "des meer je rookt, des te meer je verdient". De kosten voor de maatschappij zijn daarin dan weer niet meegenomen.

Vanaf de brandtoren wandelen we om het heideveld 'De Paardenslenkte' tot aan Hoeve Springendal waar we cappuccino drinken en een van ons 😏 appeltaart erbij eet. In het begin zien we een roodborst prachtig poseren en ook een glanskop meldt zich. Het is bij het gasstation naast de Paardenslenkte een drukte van belang; het station blijkt momenteel ontmanteld te worden. Hoe dichter we bij Hoeve Springendal komen, hoe betoverender het landschap wordt. Alle niet-vogelfoto's zijn gemaakt met mijn Ricoh, waarbij ik nu gekozen heb voor de jpegs die de camera produceert.

Roodborst

Glanskoip

We vervolgen onze wandeling langs de Bronnen, waar we nog enkele mooie vogels zien. Vooral de mandarijneend is bijzonder natuurlijk. Hij is zonder vrouwtje, misschien dat hij daarom steeds het gezelschap van een vrouwtje wilde eend opzoekt. Bij Hoeve Springendal paraderen enkele pauwen en sierkippen. Ook het landschap rond de Bronnen blijft speciaal. Al met al is het wat mij betreft een van de mooiste wandelgebieden in Twente.