maandag 2 februari 2026

Genseler vijvers 2 februari 2026

Het stralende weer nodigt echt uit om even te gaan vogelen vanmiddag. Ik ga een ronde om de Genseler vijvers maken, met de hoop op een mooie foto van de grote zaagbek en dan het liefst van het vrouwtje. Ook hoop ik koperwieken te zien. Peter heeft ze afgelopen weekend weer getroffen in een boom waarin ze vorig jaar ook al de bolletjes van de  klimop zaten op te vreten. Ik loop eerst een rondje om de zuidelijke vijver, waar de zaagbekken vaak zitten. Die tref ik helaas niet. Wel zie ik leven bij de klimop-boom. Eerst zie ik alleen merels, maar even later ook een paar koperwieken. Ook een flinke ekster landt in deze boom. Een houtduif kijkt toe. 

Merel

Merel

Koperwiek

Koperwiek

Koperwiek

Ekster

Houtduif

Ik vervolg mijn ronde, maar kan helaas de zaagbek niet vinden. Bij de beek kijk ik even of de ijsvogel thuis is. Die geeft echter niet thuis. Dan maar een rondje om de noordelijke vijver. Ik hoop de zaagbekken bij het eilandje te vinden. Daar zie ik echter alleen wat meerkoeten, maar met het mooie licht op het water is deze vogel ook zeker een foto waard. Een roodborstje dartelt wat tussen de takken en aan het eind van mijn ronde neem ik nog maar weer eens de mooie kuifeenden mee. 

Meerkoet

Roodborst

Roodborst

Kuifeenden

Wat te doen? Ik besluit de ronde om de zuidelijke vijver nogmaals te lopen; het kan immers verkeren. Halverwege zie ik een eend overvliegen en ik maak me sterk dat dit een zaagbek is. Ik haast me naar de plek waar deze geland moet zijn. En warempel, ik zie het vrouwtje dat echter meteen onderduikt. Er is geen ontkomen aan, ze is een prooi voor mijn camera als ze weer boven water komt. Prachtig hoe de veren van de natte kuif nog overeind staan. Poeh, wat ben ik blij met deze foto's, vooral de tweede. Als ik even later wat te dichtbij kom, vliegt ze weg. Ook een zwemmende aalscholver kiest het luchtruim, een spectaculair gezicht. 

Grote zaagbek, vrouw

Grote zaagbek, vrouw

Grote zaagbek, vrouw

Grote zaagbek, vrouw


Aalscholver

Aalscholver

Aalscholver

Aalscholver

Als ik verder loop hoor en zie ik staartmezen landen in een boom en meteen verder trekken. Met de grootste moeite kan ik er een vastleggen. 

Staartmees

Ik besluit nog even bij de beek te kijken of ik de ijsvogel kan vinden. Warempel, bingo! Halverwege zit zij (het is een vrouwtje) op een tak en schiet op het wateroppervlak en weer terug. Ik wacht wel een half uur om te zien of het tafereel zich herhaalt, maar dat gebeurt niet. Zittend op de tak is de ijsvogel echter ook mooi. Tijdens het wachten schiet ik wat foto's van mezen en een huismus die op een pot voer aan een boom afkomen; ook een wilde eend boven de beek ontsnapt aan de anonimiteit.  
Na 7,5 km wandelen, en met doorgestoken handen fiets ik tevreden terug naar huis. 

IJsvogel

IJsvogel

Pimpelmees

Huismus


Koolmees (links) en pimpelmees

Pimpelmees
Wilde eend 




zaterdag 31 januari 2026

Oelemars 31 januari 2026

Peter en ik willen de laatste mogelijkheid aangrijpen om het baltsgebied van de korhoenders op de Sallandse Heuvelrug in te trekken; in verband met het naderende balts- en broedseizoen is het gebied vanaf 1 februari verboden terrein. Als we om 8.30 vertrekken is het miezerig weer en onderweg regent het toch echt. We besluiten door te rijden, want op buienradar lijkt het regengebied vrij snel weer weg te trekken. Maar dat blijkt een misrekening. Op de heuvelrug regent het nog steeds en het is erg dampig en grijs. Buienradar wijst nu uit dat er steeds nieuwe regenclusters optreden. Dan maar terug naar huis, want dit heeft geen zin. Onderweg wordt het echter bij Almelo ongeveer droog.......Laten we dan toch maar even naar de Oelemars gaan. We treffen daar een vaste aardige bezoeker aan die vertelt zeven dagen per week, twee maal daags in de vogelkijkhut te zijn. De vogels kennen hem al; hij laat een filmpje zien dat een roodborst zaadjes uit zijn hand eet. Op het moment dat we binnenkomen filmt hij net een buizerd op de hoge stok. Die kunnen we nog net meepikken. Ook een zwarte kraai gaat later op die stok zitten. Op de grote plas zitten vele eenden in de verte op een ondiepe rand, we menen smienten te horen fluiten (fluiteenden is hun andere naam), onderscheiden kunnen we ze niet. Op de slikken voor de hut laten zich gelukkig af en toe watersnippen zien. We tellen in totaal zes van deze prachtige vogels. We nemen onze tijd en met ruim tweehonderd watersnippen op beeld en koude voeten komen we thuis. Een selectie hieronder.











vrijdag 30 januari 2026

Genseler vijvers 30 januari 2026

Getriggerd door het bericht en de prachtige foto's van Peter gaan Joep (kleinzoon), 7 jaar), Joke en ik vanmiddag weer op zoek naar de zaagbekken. En dan zul je altijd zien dat ze in geen velden of wegen te bekennen zijn. Joep geniet van het kijken door de verrekijker en is enthousiast over elke vogel die hij ziet. Topper is zijn eerste waarneming van een ijsvogel die net op het water duikt en met zijn prooi de struiken in vliegt. Hij is dolblij. En terecht. Als hij vervolgens ook nog een boomkruiper ziet, is het helemaal af. Nou ja, bijna dan, want de zaagbekken zien we niet. Maar de prachtige aalscholvers met hun grijs-witte manen maken het een en ander goed. Ook waterhoentjes, meerkoeten, een roodborst, koolmezen en een duif krijgen nog de volle aandacht. Van een aantal soorten maak ik foto's. 

Aalscholver

Aalscholver

Aalscholvers

Boomkruiper

Boomkruiper

Boomkruiper


Roodborst

Koolmees

Waterhoen

donderdag 29 januari 2026

Macro met sneeuw

Vannacht heeft het licht gesneeuwd en ook overdag gaat dit nog iets door. Voor mij een reden om buiten wat te experimenteren met de macrolens. Dat wil zeggen: sommige foto's met een enkel shot, andere met een stack van 15 foto's, verschillende diafragma's en sluitertijden. Hieronder zie je enkele resultaten. 

F 5.6 - 160 s - 1250 iso.

Stack uit 15 foto's. F 5.6 - 160 s - 1250 iso.

F 4 - 160 s - 200 iso.

F 2.8 - 1/96 s - 100 iso.

F 2.8 - 250 s - 100 iso.

F 7.1 - 160 s - 500 iso.

Stack uit 15 foto's. F 7.1 - 160 s - 400 iso.