Sallandse heuvelrug - korhoenders 30 december 2025

 

Het belooft een mooie heldere winterdag te worden, met op uitgebreide schaal zon. Daarom stel ik voor om over de Sallandse heuvelrug te gaan wandelen; daar is afwisselend en open terrein en ja, zou  ik de korhoen ook een keer tegenkomen? De laatste week heb ik meerdere meldingen en foto's gezien, onder anderen van Everard. Voor het wandelcomfort neem ik niet de 200-600-lens, maar de 70-350 mee. 

De kleine parkeerplaats halverwege de 'Toeristenweg' blijkt al vol. Dat is jammer, want het schijnt het beste uitgangspunt te zijn om hier korhoenders te zien. We keren om en parkeren op de grote parkeerplaats bij het Buitencentrum. Van daar lopen we eerst door het bos waar het tegenlicht af en toe prachtig op de nog ijzige sparren schijnt.

Bij de schaapskooi Twilhaar laten een grote lijster en een roodborst zich prachtig zien, eerst aan Joke, die mij snel tipt. Ik kan niet kiezen, dus meerdere foto's.

Grote lijster

Grote lijster

Roodborst

Roodborst

Roodborst

Roodborst

Uit het bos lopen we de heuvelrug op die gekenmerkt wordt door de heide en daarbij behorende bomen en struiken. Het uitzicht is vaak fenomenaal en het licht is bijzonder helder. De eerste foto heb ik in de bewerking wat 'gesoftfocust' om de sfeer beter te benadrukken.

We lopen een rondje in het gebied van de Noetselerberg en de Ligtenberg, volgens ons het hart van de heuvelrug. Het is een pad waar je alleen buiten het broedseizoen mag komen. Joke (ja, alweer als eerste) ziet plotseling een klapekster op een kale boom. Ik probeer dichterbij te komen, maar als ook een andere vogelaar opduikt vliegt hij een boom verder. Op hetzelfde pad zien we meerdere pimpelmezen laag en kramsvogels juist hoog in een boom. Hier wordt ook duidelijk waarom de kleine parkeerplaats al om 10 uur vol was. Meerdere vogelaars laten zich zien, we tellen er in totaal ongeveer vijftien. 

Klapekster

Klapekster

Klapekster


Pimpelmees

                                                                          Kramsvogels

Een aantal van de vele vogelaars

Maar als we de vogelaars 'kwijt zijn',  zien we iets bijzonders (ik beken: Joke weer als eerste): een vijftal vogels vliegen naar een boom. Waar we eerst aan een klein soort gans denken, wordt die gedachte meteen gelogenstraft, want ze landen in een boom en zijn toch een stuk kleiner nog. Even later vliegen er drie weg, voordat ik de camera gereed heb. Dan vliegt nummer vier weg en die kan ik vastleggen. Nummer vijf zit dan nog even in de boom. We zien nu wel dat het korhoenders moeten zijn. Met excuses aan de vrouwelijke lezers: helaas betreft het hier vrouwtjes korhoenders. Deze zijn grijsbruin met zwarte bandering en witte vleugelpunten. De mannetjes zijn diepzwart met kamvormige rode wenkbrauwen. Toch is het een wow-gevoel dat ons overvalt. Het voelt ook vreemd, omdat de aanwezigheid van korhoenders hier toch wat kunstmatig voelt, aangezien ieder jaar exemplaren uit Zweden uitgezet worden om de soort in stand te houden. We lopen terug en zijn na bijna 10 km weer bij de auto. De laatste vijf foto's zijn korhoenders. Je snapt, waar we eerst baalden van de volle parkeerplaats, is het toch een topdag geworden.

Groene Delta 28 december 2025

De titel van dit blog is "Groene delta 28 december 2025". De inzet was de titel: "Engbertdijksvenen - sneeuwgors 28 december 2025". De sneeuwgors die onder andere door Everard en Corrie in prachtige beelden is vastgelegd op de Nieuwe Leidijk is er vandaag niet meer. Elke vogelaar/fotograaf die we tegenkomen vandaag is enigszins teleurgesteld, want deze voor Twente zeldzame gors hadden we allen willen zien. Bij het naderen van de Engbertdijksvenen verandert het zonnige heldere weer in een mistig schouwspel. We besluiten om maar terug te rijden, want tijdens ons wandelingetje heen en terug over de Nieuwe Leidijk wordt het zicht allengs minder. Hoe dichter we op de terugweg bij Almelo komen, hoe helderder en zonniger het weer opnieuw wordt. Dan nog maar even naar de Groene Delta, waar spreeuwen en merels hoog in de elzen prachtig aftekenen tegen de blauwe lucht. Bij het water zijn vele ganzen, watervogels en spreeuwen, maar ondanks het zonnetje waag ik me niet aan een foto op deze afstand. Op weg naar het eerste uitzichtpunt zien we tientallen putters, waarvan ik er een aantal kan vastleggen. De fotografische capriolen gaan wel gepaard met een letterlijke uitglijder in een van de vele hopen van de daar vaak grazende koeien. Een winterkoninkje lijkt in een holletje van een boomstam te kruipen, maar vindt daar ongetwijfeld wat lekkers. Een koolmeesje lijkt het ondanks het zonnetje wat koud te hebben. Meerdere bonte spechten foerageren en hameren op de takken van de hoge eiken. Ik leg er een paar vast. Na een dik uur genieten in de zon van de vele vogeltjes en de mooie omgeving gaan we tevreden naar huis. 

Spreeuw

Merel

Winterkoning

Roodborst

Vier putters

Putter

Putter

Putter

Putter

Koolmees

Silhouet van een roodborst

Grote bonte specht

Grote bonte specht

Grote bonte specht

Wandeling nabij Lutterzand 25 december 2025

Peter en Nancy komen om 10 uur bij ons koffiedrinken, waarna we gezamenlijk naar het Lutterzand gaan om te wandelen. De parkeerplaats bij het Paviljoen is bijna vol; de mensen zitten al in het Paviljoen voor het kerstdiner of ze zijn massaal aan het wandelen door het Lutterzand. Wij kiezen, bij toeval, een route die de andere kant op gaat, door halfopen terrein en komen bijna niemand tegen. Dissonanten in de route zijn de twee stukken langs de Lutterzandweg, de rest is van een Twentse coulissenpracht. Onderweg zien we talloze vogeltjes. We hebben noch een kijker noch een vogellens bij ons, maar we gokken op kepen, vinken  en zwartkoppen. Het is koud met een stevige wind, maar goed ingepakt is het een genot om in dit heldere winterweer te wandelen. Deze keer alleen landschapsfoto's.

Grijze wouw 24 december 2025

Peter en ik hebben voor vandaag vogelen afgesproken, gezien de voorspellingen op helder weer. En helder weer is het, prachtig! Tegelijkertijd is het ook koud, vooral door de stevige wind. Zouden de vogels zich daarom niet vertonen? Bij de Oosterweilanden zitten de watervogels alleen aan de verre overkant, waar ze beschut zitten tegen de wind. Op de noordelijke Engbertdijksvenen zien we alleen drie piepertjes (waarschijnlijk) wegvliegen, verder is de score NUL! Dat hebben we hier nog niet eerder meegemaakt. Niet getreurd, de wandeling is prachtig en er liggen voor vandaag nog kansen. De eerste is het kanaal Almelo-De Haandrik waar Everard en Gerrit mooie grote zaagbekken hebben gezien. Ik vermoed dat deze de kerstdis vormen bij de heren thuis, want er is geen zaagbek te bekennen. Op dan maar naar het Wierdense Veld. We willen daar net parkeren om koffie te drinken als we meerdere auto's langs de kant zien staan en minstens evenveel vogelaars/fotografen. De grijze wouw blijkt de aandachttrekker hier. Zeker een uur lang trotseren we de kou om met de andere erg aardige vogelaars te genieten van het schouwspel. De wouw is steeds aan het bidden, nog wel op respectabele afstand, maar met een beetje croppen krijg ik toch de beste foto's tot nu toe van deze prachtige roofvogel.  We sluiten af met een rondje rijden door Zuna, maar ook hier is amper iets te zien. Dan maar naar de warme huiskamer en de computer om onderstaand resultaat te realiseren.