Al om 7.30 ben ik al bij de vogelkijkhut De Ottershagen in de verwachting dat het licht in de vroege uurtjes op zijn mooist is en de wind nog kalm (stormachtig weer voorspeld later op de dag). Die verwachting komt uit wat betreft het licht, maar de koude wind trekt precies de vogelkijkhut binnen. Ik sta flink te blauwbekken en na een half uur kan ik de sluiter niet goed meer bedienen. Het zicht op de wetlands is echter prachtig. Het enige manco is dat de vogels hier erg ver weg zitten. Je hebt echt een verrekijker nodig en voor het fotograferen is 900 mm nog echt te weinig, dus ik moet flink croppen. Dat gaat m.i. niet ten nadele van de sfeer op de foto's. Kijk zelf maar. De vink en de groenling zag ik op weg naar de hut.
Zicht vanuit Vogelkijkhut De Ottershagen.
Dartelende kieviten
Kievit
Grutto
Tureluur en grutto
Knobbelzwaan zet de landing in.
Grutto
Echtpaar slobeend en voorbijvliegende tureluur
Grutto
Haas
Opvliegende wilde eenden
Tureluur
Grutto's
Grutto's
Grutto
Grutto's
Grutto's
Groenling
Vink
Ik rijd terug over de Ageler Es in de hoop het echtpaartje blauwe kiekendief daar te zien. Dat lukt, het vrouwtje krijg ik vliegend op de foto (soms nog met een restje van een prooi in de snavel), het mannetje alleen lui zittend in het weiland; de vluchtfoto's van het mannetje zijn mislukt helaas. Het vrouwtje zweeft regelmatig over de weilanden. Enkele wulpen nemen ook nog plaats in het gras. Op een van de foto's is te zien dat een wulp net een dikke worm in de snavel heeft. Het was een mooie ochtend met een speciale waardering voor de blauwe kiek.
Vandaag zal het de warmste en zonnigste van de week worden; uit de Engbertdijksvenen zijn al blauwborsten gemeld. Daarom besluiten Joke en ik in het prachtige natuurgebied bij Kloosterhaar te gaan wandelen. Wie weet komen we de eerste blauwborst van het seizoen tegen. Op het pad langs het heideveld (liever: pijpenstrootjesveld) zien we meteen drie fotograferende vogelaars staan, waaronder Hans de Groot. Als ik een foto van een roodborsttapuit maak, staan de heren op het verkeerde been en snellen toe om ook de vermeende blauwborst op de foto te zetten 😊. De blauwborst is echter ook wel aanwezig en aan vijf paar ogen en vier cameralenzen kan hij niet ontsnappen. De mooiste foto's en een filmpje maak ik echter als Joke en ik een stuk doorlopen waar de blauwborsten (er zijn er meer) zich in de struikjes langs het pad vertonen. Af en toe spreidt hij zelfs even zijn staart. Een hommage aan dit symbool van de lente.
Op onze wandeling zien we roodborsttapuiten, kneus (alleen een bewijsfoto), prachtige rietgorzen, en nog mooiere geelgorzen. Ons rondje eindigt weer bij de boerderij van Staatsbosbeheer waar nu een grote picknicktafel staat waar we koffiedrinken en een boterham eten. Ondertussen kwetteren de vogeltjes om ons heen, de vink en de pimpelmees neem ik maar even mee vanaf de picknickbank.
Roodborsttapuit man
Roodborsttapuit, vrouw
Kneus
Rietgors
Rietgors
Geelgors
Geelgors
Pimpelmees
Vink
Voordat onze maandagse oppastaak begint, hebben we nog even tijd om ergens anders heen te gaan. We stoppen eerst maar eens even bij de zandafgraving aan de Oosterweilanden. Wat is het jammer dat er zoveel van de zandgronden van vorig jaar verdwenen zijn; daarmee zijn immers ook de steltlopers verdwenen, in ieder geval vandaag.
We beproeven daarom nog even ons geluk bij de Almelose Delta. Zouden we daar steltlopers, en hopelijk grutto's, zien? Ja, dat lukt, we zien ze op het water van de Doorbraak. We onderscheiden er slechts twee, die eerst tussen de kieviten staan. Als de kieviten wegvliegen, kan ik ze beter vastleggen. Helaas is het licht niet geweldig; heiig en fel. Een groep van ongeveer vijftien wulpen komt aanvliegen, maar verdwijnt ook weer vrij snel uit het zicht. Als we teruglopen naar de auto treffen we twee staartmeesjes die druk bezig zijn nestmateriaal te verzamelen. Kijk maar wat de staartmees op de foto in de snavel heeft.
