Joke en ik maken van het mooie lenteweer gebruik om een eind te gaan fietsen. Als de zeldzame broedvogel de roodhalsfuut zomaar in Twente te zien is, kun je de route ook naar de plek leiden waar hij waargenomen is, namelijk bij de Wolbeslanden iets buiten Bornerbroek richting Almelo. We fietsen eerst door Twickel en bij de Noordmolen houden we even halt om te zien of de grote gele kwikstaart daar toevallig rondhipt. De betonplaat naast het molenrad is een favoriete plek voor deze vogel, maar daar zit hij nu niet. Net als ik weer op de fiets wil stappen zie ik hem prachtig op een takje boven de vaart zitten. Maar ja, zo snel kan ik de camera niet uit de fietstas pakken. Ik troost mezelf met de gedachte dat hij toch in het tegenlicht zat. Bij de Wolbeslanden zie ik al vrij snel de roodhalsfuut. Dat is ook met dank aan Corrie die uitleg over de locatie gaf en aan de meldingen op waarneming.nl. Deze roodhalsfuut is nog in winterkleed, maar gezien al het poetsen en plukken aan de veren wisselt hij al naar de zomerjas. Hij is in zomerkleed prachtig getekend, maar ook nu laat hij wel zien dat hij een schoonheid is. De roodhalsfuut broedt nog maar sinds 1985 in Nederland en dan ook nog maar zelden. Zijn broedgebied ligt meer in Midden- en Oost-Europa. Zijn voedsel bestaat voornamelijk uit ongewervelden en soms ook een visje. Je ziet hem op zoek naar voedsel wel zwemmend met het hoofd onder water, maar af en toe duikt hij ook dieper. Op de terugweg via een andere route zie ik in de Twickeler vaart toch weer een grote gele kwikstaart. Als je dan een grote groengecamoufleerde lens bij je hebt, moet je hem wel op 600 zetten en niet op 360 mm........
Ik moet nog wel even vermelden dat we vanaf de Wolbesanden naar de Groende Delta fietsen en Everard daar ontmoeten. We kletsen uiteraard geanimeerd bij en niet veel laten komen José en haar man langs fietsen, op zoek naar, jawel: de roodhalsfuut. Tot haar geluk kunnen we haar naar met woorden naar de juiste plek navigeren. Vanavond op Instagram maar eens zien of ze de fuut gevonden heeft.
Uit de grote hoeveelheid foto's heb ik nog een serie uitgezocht en bewerkt voor plaatsing op dit blog. Daarbij heb ik bewust ook een aantal foto's gekozen, waarbij de vogels (en eekhoorn) weerspiegelen in het water. Niet omdat het zo origineel is, wel omdat ik de foto's mooi vind qua licht en kleur. De foto's staan in alfabetische volgorde van de soorten.
Zoals ik gisteren schreef, hadden Peter en ik veel plezier aan het observeren van het gedrag van de dieren. Opvallend waren grote bonte spechten die noten oppikten van de grond en een bewaarplekje maakten in een boom. Op de foto's vóór de video zie je een vrouwtje grote bonte specht (GBS) die een walnoot meeneemt op een boomstam en deze in een holletje neerlegt. Het hol wordt verder uitgeklopt om de walnoot steviger te laten liggen. Dan kan de GBS eerst een gaatje boren in de noot en vervolgens de inhoud smakelijk verorberen door het gemaakte gaatje.
Na de video zie je een mannetje GBS die op identieke wijze aan de slag is met een hazelnoot. Trots kijkt hij om zich heen om het resultaat te laten zien. Ai, hij maakt één fout: hij laat de noot een tijdje alleen om deze later leeg te eten. Maar hij heeft buiten kapers op de kust gerekend.
Peter en ik hebben voor vandaag de fotohut 2XL gehuurd. Hier zijn we twee jaar geleden ook geweest. Dat was naar volle tevredenheid, dus waarom geen tweede keer, dachten wij. Bovendien was deze hut op korte termijn beschikbaar. Om 7.00 uur, bij zonsopkomst, zijn we bij de hut. Het is nog koud en op het water ligt een vlies ijs. Maar het wordt een mooie, heldere dag, met rond 11.00 uur het beste licht. Na 14.00 uur wordt het licht al te scherp en om 15.00 uur houden we het - verzadigd en tevreden - voor gezien. In het dagboekje met de waarnemingen uit 2026 zien we geen enkele roofvogel staan. Gelukkig wel andere soorten en ook wij mogen deze dag genieten van prachtige vogels die voorbij komen. Mocht je denken: zulke foto's zijn wat gekunsteld en soms enigszins obligaat (spiegeling in een waterplas bijvoorbeeld), dan is dat je goed recht. Wij genieten van het van dichtbij bekijken en observeren van de vogels en hun gedrag en menigmaal leggen we ze ook vast op de lichtgevoelige plaat c.q. sensor. Vooral de grote bonte specht hebben we veel gevolgd, daarover later, in een ander blogbericht, meer. Nu laat ik van de gefotografeerde soorten een exemplaar zien (van sommige de man en de vrouw). Behalve deze soorten hebben we nog een glanskop en een in de lucht zwevende buizerd gezien, maar niet kunnen vastleggen; bovendien hoorden we meerdere keren een fazant en een wulp. De dieren staan in alfabetische volgorde. Behalve de vogels heb ik namelijk ook foto's van een eekhoorn en van een rosse woelmuis.
