vrijdag 13 februari 2026

Kuifduiker 13 februari 2026

Al een paar keer had ik foto's van een kuifduiker voorbij zien komen, gemeld in de buurt van het Kristalbad. Everard weet te vertellen dat hij het laatst gezien is vlakbij de sluizen van de Waarbeek. We besluiten samen te gaan kijken, Peter kan helaas niet. Omdat de weg naar de Waarbeek is afgesloten, moet ik een sluiproute door de Veldwijk nemen, maar het lukt me de plek te bereiken, waar Everard al staat te wachten. Wij zijn de eerste vogelaars, even later komen er nog enkele. De kuifduiker zit in het begin vooral in het midden van het kanaal. Als wij als laatsten overblijven en hem volgen op zijn route richting Enschede, duikt hij opeens vlak voor ons op uit het water, maar verdwijnt ook meteen weer. Als hij dan boven komt, kan ik de mooiste foto's maken. Hieronder een impressie met wat foto's en een filmpje. 

De kuifduiker valt onder de familie van de futen. Dat is ook goed te zien, je zou denken met een dodaars of geoorde fuut te maken te hebben. Zijn hals is vrij lang en hij heeft een vlakke kruin die uitloopt in een punt op het achterhoofd. De snavel is vrij recht en kort en eindigt in een witte punt. De kuifduiker hier is uiteraard in winterkleed (vrij zeldzame wintergast bij ons, zo'n 150 exemplaren en dan vooral in de kuststreken), met een scherp contrasterend zwart-witpatroon op de kop. In vooraanzicht lijkt de kopkap op een schuin naar voren staande zwarte baret. Hij heeft een prachtig rood oog. In het zomerkleed is hij veel gekleurder. 











donderdag 12 februari 2026

Rotterdam - zicht op Kop van Zuid 10 en 11 februari 2026

Joke en ik zijn dinsdag en woensdag in Rotterdam geweest. We bezoeken behalve de prachtige boekhandel Donner drie musea: de Kunsthal met de bijzonder fraaie en zeer drukbezochte tentoonstelling van Iris van Herpen, het nieuwe migratiemuseum Fenix en het Fotomuseum dat een nieuwe locatie heeft.

De tentoonstelling van Iris van Herpen, Sculpting the senses,  overtreft onze verwachtingen. De expositie is groots opgezet en laat verschillende fases in haar ontwerpontwikkeling zien. Op haar nog bescheiden leeftijd is Van Herpen al een grote naam in de modewereld; zij heeft jurken gemakt voor bijvoorbeeld koningin Maxima en Beyoncé. In haar ontwerpen gaan kunst, ambacht en visie in elkaar over. 

Fenix is een splinternieuw kunstmuseum aan de Rijnhaven over migratie, met zicht op de Kop van Zuid. Het museum is echt overweldigend, zowel qua gebouw als inrichting. Mooi om te zien dat veel scholieren enthousiast door het museum gingen met opdrachten bij de exposities. Het museum is gevestigd in een voormalige havenloods uit 1923. Vanuit het museum kijk je over de kades naar de Kop van Zuid, van waar ooit duizenden mensen per schip migreerden naar een gehoopte betere toekomst. Als wij er zijn, ligt er een groot cruiseschip aan de kade. In het drijvende flatgebouw denken mensen tijdelijk een beter leven te hebben in een migratie van enkele weken. Hier wat foto's van de centrale hal met trappen naar boven als een wildwaterglijbaan of als een slakkenhuis, een foto om een indruk te geven van een expositieruimte en foto's vanaf het bovenste deel van het museum met zicht rondom. 

Ingang

Een van de expositieruimtes

Slakkenhuis van trappen


Trap naar boven

Trap verder naar boven en naar buiten

Op het hoogste deel








Het Nederlands Fotomuseum is sinds afgelopen weekend gehuisvest in het oude pakhuis Santos, een voor het museum gedroomde bestemming. Het gebouw is inderdaad erg fraai en binnen is een architectonisch kunststuk volbracht: uit elke verdiepingsvloer is een vierkant gat gezaagd, dat nu via een trap en lift toegang biedt tot verschillende exposities. Persoonlijk vond ik de oude locatie ruimtelijker, maar hier is op elke verdieping wel erg mooi een aparte expositie te bezichtigen. Rondom het uitgezaagde deel van elke verdieping volg je dan de weg langs de foto's. Op ons maakten de Eregalerij met 99 iconische Nederlandse foto's indruk, maar ook de tijdelijke exposities over Rotterdam en Ontwaken in blauw, over cyanotopie. Dit is een 19e-eeuwse fotografische techniek zonder camera waarbij diepblauwe afdrukken door middel van twee ijzerverbindingen en UV-licht worden gerealiseerd. Het af te drukken object wordt in de chemische substantie gelegd. Na belichting worden de chemische materialen weggespoeld en het object blijft in witte lijnen achter. De eerste foto geeft een idee van wat cyanotopie bereikt, hoewel dit een kunstmatig gecreëerde cyanotopische afbeelding is. 












zondag 8 februari 2026

Genseler vijvers 8 februari 2026

Peter en ik lopen een ronde om de Genseler vijvers.We hebben geen hoge verwachtingen, maar we zien toch redelijk wat soorten en ondanks het mistige weer ben ik tevreden over de vogels die vaak in een mooi licht over de vijver zwemmen. Vandaag niet zoveel tekst, de foto's (in chronologische volgorde) spreken voor zichzelf.


Wilde eenden

Wilde eenden

Grote zaagbek, man

Krakeenden

Kuifeenden

Grote zaagbek, vrouw, kijkt waar de tafeleend blijft

tafeleend

Grote zaagbek, vrouw

Jonge knobbelzwaan

IJsvogel

Boomkruiper



vrijdag 6 februari 2026

Haaksbergerveen 4 februari 2026

Joke en ik gaan vanmiddag wandelen in het Haaksbergerveen, of eigenlijk is het een wandeling rondom het veen. We hebben gehoord dat aan het eind van de middag blauwe kiekendieven zich laten zien. Het is in ieder geval genieten van het heldere winterweer. We zien prachtig gekleurde spreeuwen, een elegante grote zilverreiger, een buizerd die door zwarte kraaien belaagd wordt, een andere buizerd tussen een groep meeuwen en grote groepen kolganzen en grauwe ganzen. Dan laten zich ook enkele kiekendieven zien, helaas op grote afstand, terwijl ik mijn korte telelens bij me heb. Maar het is prachtig om ze zo laag over het veld te zien jagen. 

Haaksbergerveen

Spreeuw

Grote zilverreiger

Buizerd aangevallen door zwarte kraaien

Buizerd reageert

Weer is de kraai lastig

Buizerd tussen meeuwen

Kolganzen

Grauwe ganzen

Grauwe ganzen

Blauwe kiekendief

Blauwe kiekendief

Vlak voordat we de grote vlonder op willen, zien we twee mannen met een grote vogel. Het blijkt waarachtig een imposante oehoe. De mannen vertellen roofvogelonderzoekers te zijn. Ze willen met behulp van de tamme oehoe een blauwe kiekendief vangen. Daarvoor is in het veen een net horizontaal opgesteld. De oehoe wordt daar als vijand van de kiekendief onder geplaatst. Nu is de hoop dat een blauwe kiekendief eropaf komt en in het net blijft hangen. De onderzoekers willen de kiek vervolgens zenderen om deze te kunnen volgen. De mannen laten een app met migratiestromen van andere kieken zien. Duidelijk te zien is dat ze broeden ter hoogte van de poolcirkel en op weg naar hun winterbestemming regelmatig stoppen. Een van de mannen houdt zich schuil in een klein tentje om meteen te kunnen reageren. In de vroege avond stoppen ze en nemen ze de oehoe weer mee. Fascinerend om dit mee te maken. Net als ik een frontale foto van de oehoe wil nemen, is mijn batterij helaas leeg. Beginnersfout, mag je wel zeggen.

Tamme oehoe

Als we tegen de schemer nog even tussen enkele vogelaars staan die allemaal hopen op blauwe kiekendieven, zien we er inderdaad enkele, maar te ver en donker voor een foto. Groepjes kraanvogels zijn ook op grote hoogte, maar laten zich iets beter vastleggen. Met hun getrompetter kondigen ze zich duidelijk aan.